Cel pracy:
Celem podjętych badań było scharakteryzowanie realizacji zadań przez względnie nowego specjalistę w edukacji ogólnodostępnej, jakim jest pedagog specjalny - z perspektywy 3-letnich doświadczeń pozostałych nauczycieli funkcjonujących w szkolnictwie tzw. masowym. W dobie wdrażania edukacji włączającej w naszym kraju, wydaje się to być szczególnie ważnym zagadnieniem, wymagającym pogłębionych analiz.

Materiał i metody:
Badaniami objęto 131 nauczycieli zatrudnionych w ogólnodostępnych przedszkolach, szkołach podstawowych oraz ponadpodstawowych. Do zebrania materiału empirycznego wykorzystano kwestionariusz ankiety składający się z 30 pytań.

Wyniki:
Relacjonowane rezultaty badań wskazują, że pedagog specjalny jest spostrzegany przez innych nauczycieli głównie jako specjalista aktywnie biorący udział w przygotowywaniu wraz z zespołem wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania ucznia (WOPFU) oraz indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego (IPET). Równie często pedagog specjalny angażuje się w udzielanie dzieciom i uczniom pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz rozwiązywanie problemów dydaktycznych i wychowawczych. Podejmując próbę uogólnienia omawianych wyników badań można stwierdzić, że obraz pedagoga specjalnego jako specjalisty w edukacji ogólnodostępnej, zarówno w porządku deskryptywnym jak i ewaluatywnym, a więc umieszczony w sieci poznawczej, przedstawia się korzystnie.

Wnioski:
Pedagog specjalny jest przede wszystkim spostrzegany jako kompetentny specjalista, biorący aktywny udział w przygotowywaniu, wraz z zespołem, wielospecjalistycznej oceny poziomu funkcjonowania ucznia (WOPFU) oraz indywidualnego programu edukacyjno-terapeutycznego (IPET). Uczestniczy w procesie organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej oferowanej zarówno uczniom o SPE, rodzicom i nauczycielom.