PRACA ORYGINALNA
Edukacja dorosłych w dobie nowych mediów. Doświadczenia nauczyciela akademickiego
Więcej
Ukryj
1
The Maria Grzegorzewska University in Warsaw
Data nadesłania: 25-11-2025
Data ostatniej rewizji: 11-01-2026
Data akceptacji: 28-01-2026
Data publikacji: 18-04-2026
JoMS 2026;65(1):276-290
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE
Cel pracy:
Celem artykułu jest analiza pojęć charakteryzujących edukację dorosłych w erze cyfrowej, identyfikacja zmian w edukacji dorosłych wymuszonych rozwojem technologicznym oraz przedstawienie przykładów zastosowania technologii cyfrowych w edukacji akademickiej.
Materiał i metody:
Badanie przeprowadzono wśród osób dorosłych – studentów I roku studiów stopnia drugiego, magisterskich Akademii Pedagogiki Specjalnej im. M. Grzegorzewskiej, kierunku pedagogika. Zastosowano jako metodę badawczą obserwację bezpośrednią, uczestniczącą, ustrukturyzowaną. Zastosowaną metodą badawczą była także metoda analizy literatury przedmiotu oraz danych zastanych, empirycznych i koncepcyjnych. Analiza i interpretacja ma charakter eksploracyjny, jakościowy. Podejście jakościowe zakłada rezygnację ze stawiania hipotez oraz formułowania zmiennych i wskaźników badawczych.
Wyniki:
Artykuł przedstawia przykłady działań edukacyjnych, jakie Autorka realizowała ze studentami, wykorzystując media cyfrowe. Były to przykłady komunikowania się, realizacji działań w czasie ćwiczeń (grywalizacja, kamery video) i procesu egzaminowania w aplikacji MS Teams. Wskazano główne trendy wykorzystywania technologii cyfrowych w edukacji akademickiej: doświadczenia hybrydowe, komponowalne aplikacje, domyślne zabezpieczenia.
Wnioski:
Technologia cyfrowa wspiera aktywne, ciągłe poszerzanie kompetencji i przystosowywanie się do zmieniającego się środowiska. Współcześnie umiejętności szybko tracą na wartości, dlatego ustawiczność i elastyczność w nauce staje się kluczowym elementem w budowaniu kariery zawodowej. Nowe media oferują elastyczne oraz dopasowane do studentów warunki uczenia się. Preferowane formy zajęć oraz wykorzystane rozwiązania technologiczne są dostosowane do możliwości, potrzeb oraz oczekiwań uczących się, a także celów edukacyjnych.
REFERENCJE (25)
1.
Arendt, Ł. (2024). Koniec pracy, który nie nadszedł – teorie i badania rynku pracy w kontekście zmiany technologicznej. Polityka Społeczna, 11–12, s. 27–33.
2.
Cappelli, P., Tambe, P., Yakubovich, V. (2018). Artificial Intelligence in Human Resources Management: Challenges and a Path Forward. SSRN Electronic Journal,
https://www.researchgate.net/p... (dostęp: 12.11.2025).
3.
Chłoń-Domińczak, A., Łątkowski, W. (2021). Evolution of the generational distribution of income, consumption and lifecycel deficyt in Poland between 2004 and 2016: Facing the EU convergence and demographic challenges. Problemy Polityki Społecznej, 54(3), s. 7–30.
5.
Downes, S. (2005). An Introduction to Connective Knowledge, www.downes.ca/cgi-bin/page.cgi?post=33034 (dostęp: 15.11.2025).
6.
Downes, S. (2017). Od wiedzy konektywnej do konektywnej edukacji. W: Pokazać – Przekazać 2017. Konektywizm: zamiast wędki dajmy sieć. (s. 15–33). Warszawa: Centrum Nauki Kopernik,
http://www.kopernik.org.pl/pro... (dostęp: 15.11.2025).
7.
Delamare Le Deist, F., Winterton, J. (2005). What is competence?. Human Resource Development International, 8(1), s. 27–46.
8.
Dubas, E. (red.) (2005). Człowiek dorosły – istota (nie)znana?. Poznań: Wydawnictwo Naukowe NOVUM.
9.
Hyla, M. (2016). Przewodnik po e-learningu. Warszawa: Wolter Kluwer S.A.
10.
Kubiak-Szymborska, E. (2018). Kategoria dojrzałości: kontekst różnorodności jej ujęć i studenckie postrzeganie. W: E. Kubiak-Szymborska, D. Zając, E. Krause, M. Nawrot-Borowska. Dojrzałość i dojrzewanie. Kategorie – Atrybuty – Konteksty. (s. 13–42). Bydgoszcz: Wydawnictwo Uniwersytetu Kazimierza Wielkiego.
12.
Łobocki, M. (2000). Metody i techniki badań pedagogicznych. Kraków: Oficyna Wydawnicza Impuls.
13.
Malewski, M. (2010). Od nauczania do uczenia się. O paradygmatycznej zmianie w andragogice. Wrocław: Wydawnictwo Naukowe Dolnośląskiej Szkoły Wyższej.
14.
Pervin, L.A. (2005). Psychologia osobowości. Gdańsk: Gdańskie Wydawnictwo Psychologiczne.
15.
Pilch, T., Bauman, T. (2001). Zasady badań pedagogicznych. Strategie ilościowe i jakościowe. Warszawa: Wydawnictwo Akademickie Żak.
16.
Półturzycki, J. (2007). Pedagogika dorosłych i jej wskazania dla edukacji ustawicznej.
17.
W: T. Aleksander, D. Barwińska (red.). Stan i perspektywy rozwoju refleksji nad edukacją dorosłych. Kraków – Radom: Uniwersytet Jagielloński – Instytut Technologii Eksploatacji PIB.
18.
Ptaszek, G. (2019). Edukacja medialna 3.0. Krytyczne rozumienie mediów cyfrowych w dobie BIG DATA i algorytmizacji. Kraków: Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego.
19.
Richardson, J.T.E. (2005). Students’ Approaches to Learning and Teachers’ Approaches to Teaching in Higer Education. Educational Psychology, 25(6), s. 673–680, (2007 online)
https://www.tandfonline.com/do...: 12.11.2025).
20.
Rifkin, J. (2023). Trzecia rewolucja przemysłowa. Katowice: Wydawnictwo Sonia Draga.
21.
Solarczyk-Ambrozik, E. (2021). Dorosły uczeń w świecie cyfrowej transformacji i nowym ekosystemie uczenia się, Colloquium Pedagogika – Nauki o Polityce i Administracji, 4(44), s. 221–234.
22.
Siemens, G. (2005). Connectivism: A Learning Theory for the Digital Age. International Journal of Instructional Technology and Distance Learning, 2.
http://www.itdl.org/Journal/Ja.... (dostęp: 02.11.2025).
23.
Szczepańska, M. (2024). University students’ attitudes towards professional future. Thematic analysis. Zeszyty Naukowe Politechniki Śląskiej. Organizacja i Zarządzanie, 200, s. 471–483.
24.
Sysło, M. (2011). Uczelnie w środowisku nowych technologii kształcenia. Warszawa: Centrum Promocji Informatyki.
25.
Winnicka-Wejs, A. (2015). Motywowanie do rozwoju z zastosowaniem grywalizacji, Zarządzanie Zasobami Ludzkimi, 3–4 (104–105)/15, s. 57–80.