Celem artykułu jest przedstawienie wniosków z Kongresu Nauk o Bezpieczeństwie zorganizowanego w październiku 2025 roku. Było to największe i najważniejsze spotkanie naukowe, w którym udział wzięli naukowcy związani z naukami o bezpieczeństwie oraz z dyscyplinami zajmującymi się bezpieczeństwem w zakresie wyznaczonym przez przedmiot ich badań. Materiał zawiera wnioski z diagnoz prognostycznych dotyczących osiągnięć badawczych prowadzonych w obrębie nauk o bezpieczeństwie, przedstawione z perspektywy czternastoletniego istnienia tej dyscypliny. Dopełnieniem tych wniosków są informacje organizacyjne, które w przyszłości mogą okazać się przydatne organizatorom spotkań naukowych związanych z problematyką bezpieczeństwa. Podstawą zastosowania diagnozy było przekonanie, że opiera się ona na rozumowaniu i doświadczeniu badaczy. Jej istotą jest wszechstronny opis badanego zjawiska, będący efektem obserwacji oraz badań specjalistycznych, co stanowi punkt wyjścia do dalszych badań teoretycznych. W niniejszym artykule prowadzą one do sformułowania wniosków wynikających z dyskursu naukowego. Autorzy zdecydowali się na zastosowanie diagnozy prognostycznej, ponieważ opiera się ona na rozumowaniu prawdopodobnym oraz na tendencjach rozwojowych, które mimo potencjalnych błędów mogą być przydatne w określaniu szans, wyzwań i kierunków rozwoju nauk o bezpieczeństwie.