Cel pracy:
Celem niniejszego artykułu jest wskazanie potencjalnych zagrożeń występujących w cyberprzestrzeni oraz określenie, jakie należy zastosować środki i rozwiązania edukacyjne, aby podnieść świadomość występujących cyberzagrożeń.

Materiał i metody:
Podstawową metodą wykorzystaną w przygotowywaniu publikacji była analiza krytyczna oraz synteza literatury przedmiotu, co stanowiło fundament dla dalszych prac analitycznych. Decydującym narzędziem wspierającym proces badawczy było podejście nakierowane na porównanie i analogię w obrębie poszczególnych kategorii rodzajami zagrożeń. Szczegółowe zdefiniowanie typów i rodzajów zagrożeń miało na celu dostarczenie niezbędnej wiedzy do efektywnego tworzenia programów edukacji dla bezpieczeństwa, jednocześnie umożliwiając ich realne zastosowanie w scenariuszach ochrony.

Wyniki:
Analiza aktualnych trendów w cyberprzestępczości wskazuje na potrzebę głębokiej restrukturyzacji kapitału ludzkiego w jednostkach odpowiedzialnych za cyberbezpieczeństwo. Bezpieczeństwo cyfrowe w dobie sztucznej inteligencji wymaga gruntownej redefinicji modelu kompetencji.

Wnioski:
Istotne jest przeprowadzanie zajęć profilaktycznych, warsztatów dla młodzieży ukierunkowanych na odporność emocjonalną oraz o sposobach radzenia sobie z negatywnymi komentarzami. Należy zatem uświadamiać dzieci i młodzież, że czyny popełniane w świecie wirtualnym niosą za sobą konsekwencje prawne a pełna anonimowość w Internecie w rzeczywistości nie istnieje. Konieczne jest zatem zastąpienie tradycyjnych modeli kształcenia dynamiczną edukacją adaptacyjną. Ma ona nie tylko dostarczać wiedzę o narzędziach, lecz przede wszystkim kształtować trwałą odporność na dezinformację i cyberprzestępczość.