Cel pracy:
Celem artykułu jest analiza motywacji, oczekiwań i obaw funkcjonariuszy oraz kandydatów do służby, ze szczególnym uwzględnieniem zgodności między oficjalnym systemem motywacyjnym a rzeczywistymi doświadczeniami pracowników.

Materiał i metody:
Źródłem wiedzy na temat motywacji pracowników są wyniki badań empirycznych przeprowadzonych z wykorzystaniem metody sondażu diagnostycznego. Jako technikę badawczą zastosowano anonimową ankietę kwestionariuszową skierowaną do funkcjonariuszy oraz kandydatów do służby.

Wyniki:
Stopień dopasowania systemu motywacyjnego SW do potrzeb pracowników i kandydatów jest częściowy. Dobrze adresowane są kwestie stabilności finansowej i formalnej ścieżki kariery. Niedostatecznie ujęto wartości związane z rozwojem osobistym, misją społeczną i równowagą życiową – szczególnie istotne dla młodszych kandydatów. Funkcjonariusze wskazują na realne problemy organizacyjne, które obniżają skuteczność systemu motywacyjnego (brak uznania, nadmierna dyscyplina, biurokracja). Natomiast znacznie większe rozbieżności można zauważyć w przypadku analizy obaw i zagrożeń, związanych z pełnieniem służby.

Wnioski:
Przeprowadzone badania wśród funkcjonariuszy Służby Więziennej oraz odbywających służbę kandydacką ujawniły zarówno elementy spójne, jak i rozbieżności w zakresie motywacji, oczekiwań oraz postrzegania zagrożeń związanych z pełnieniem służby. Kluczowe wydaje się połączenie możliwości rozwoju, wsparcia w budowaniu kompetencji społecznych oraz zapewnienia stabilnych i przewidywalnych warunków pracy. Takie podejście pozwoliłoby zwiększyć atrakcyjność służby dla przedstawicieli młodego pokolenia, a jednocześnie utrzymać zaangażowanie i lojalność obecnych funkcjonariuszy.