Prawo dostępu do informacji publicznej jest na tyle istotne, że znalazło swoje odzwierciedlenie w samej ustawie zasadniczej. W ustawie o dostępie do informacji publicznej wskazano literalnie, że „każdy” może to uprawnienie zrealizować. Natomiast, w doktrynie toczy się dyskusja na temat tego jak przywołane słowo „każdy” można rozumieć. Jeden z wątków tej debaty dotyczy tego, czy również osoby nieposiadające zdolności do czynności prawnych mogą samodzielnie występować z wnioskiem o udostępnienie informacji publicznej. Celem tego opracowania jest rozwiązanie tego właśnie zagadnienia, czyli ustalenie, czy samodzielne (tj. bez pośrednictwa przedstawicieli) złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej przez osobę nieposiadającą zdolności do czynności prawnych jest dopuszczalne w świetle obowiązujących przepisów prawa. Materiał i metody: Podstawową metodą badawczą jest metoda dogmatyczno – prawna. W szerokim zakresie analizie poddano zostaną również poglądy prezentowane w doktrynie oraz orzecznictwie. Wyniki: Ustalono, że samodzielne (tj. bez pośrednictwa przedstawicieli) złożenie wniosku o udostępnienie informacji publicznej jest jak najbardziej dopuszczalne w świetle obowiązujących przepisów prawa. Wynika to głównie z faktu, że ustawodawca nie wprowadził żadnych ograniczeń, co do sposobu rozumienia słowa „każdy”. Przyjęty wniosek stoi w opozycji do dominującej linii orzeczniczej jak i części doktryny.