Komunikacja w sytuacji leczenia - biały personel a pacjent – ujęcie suicydologiczne
 
Więcej
Ukryj
1
UMCS w Lublinie
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Marlena Wanda Stradomska   

UMCS w Lublinie
Data nadesłania: 21-06-2019
Data akceptacji: 04-02-2020
Data publikacji: 21-07-2020
 
JoMS 2020;44(1):29–42
 
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Cel pracy:
Głównym celem realizowanych badań było wskazanie najważniejszych elementów dotyczących komunikacji w sytuacji leczenia z uwzględnieniem relacji biały personel-pacjent. Uwzględniając w szczególności sytuację suicydalną, która dalej jest traktowana jako temat tabu.

Materiał i metody:
W niniejszym artykule przedstawione zostaną doniesienia z badań własnych realizowanych od 2016 roku do chwili obecnej w ramach działalności Polskiego Towarzystwa Suicydologicznego – Oddział Lublin. Badani to osoby z zaburzeniami natury psychicznej, którzy zgłaszali się do Towarzystwa w celu konsultacji psychologicznych. Grupę badawczą stanowią grupy równoliczne - kobiety i mężczyźni (n=100), pochodzący głównie z województwa lubelskiego i małopolskiego.

Wyniki:
Na podstawie analizy materiału badawczego oraz zebranej literatury można sformułować następujące wnioski praktyczne: - istnieje potrzeba kierowania większej ilości kampanii społecznych dotyczących problematyki komunikacji w sytuacji hospitalizacji, - zbyt mało akcji społecznych skierowanych jest bezpośrednio do pacjentów, ich najbliższych oraz personelu medycznego, które powinny być realizowane w celu poszerzenia wiedzy na temat elementarnych aspektów związanych z hospitalizacją, - biały personel nie ma odpowiedniej wiedzy (lub ma jej za mało), - personel medyczny ma nieodpowiednie umiejętności do pracy z osobami z tendencjami samobójczymi, - na studiach medycznych, pielęgniarskich i innych powinien być położony nacisk na aspekt przygotowania psychologicznego, który ułatwiłby pracę personelu medycznego.

Wnioski:
Praca ma zatem wymiar teoretyczno-praktyczny w związku z załączonymi elementami dotyczącymi metod projekcyjnych, za pomocą, których można uzyskać więcej informacji od grupy badawczej. Komunikacja w sytuacji hospitalizacji, leczenia jest bardzo złożonym aspektem.

 
REFERENCJE (24)
1.
Arbuthnott A., Sharpe D. (2009). The effect of physician-patient collaboration on patient adherence in non-psychiatric medicine. Patient Education and Counseling, 77. ISSN 0738-3991.
 
2.
Association of American Physicians and Surgeons, Patients’ bills of rights, Pobrane z: https://www.aapsonline.org/pat... (dostęp 4.05.2019).
 
3.
Bowdur E. (2006). Komunikacja i informacja. Wstęp do zagadnienia, Pobrano ze strony: http://sp15szklarski.edupage.o... (dostęp 4.05.2019).
 
4.
Cushing A. (2002). Assessment of non-cognitive factors. W: G. Norman, C. Vleuten, D. Newble (red.), International handbook of research in medical education. Dordrecht: Kluwer AcademicPublishers. ISBN 9789401004626.
 
5.
Czernicki Z. (2006). Problemy prawne przekazywania informacji o stanie zdrowia w praktyce rzecznika odpowiedzialności zawodowej. W: M. Kącka, Językowe, psychologiczne i etyczne aspekty komunikacji lekarza z pacjentem. Warszawa: Rada Języka Polskiego przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk. ISBN 9788361236009.
 
6.
Gmitrowicz A., Młodożeniec A., Makara-Studzińska M., (2015). Ryzyko samobójstwa u młodzieży: diagnoza, terapia, profilaktyka. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL. ISBN 9788320049954.
 
7.
Grzegorczykowa R. (2005). Podstawowe funkcje języka a dialog lekarz-pacjent. W: A. Hącia, Komunikacja lekarz-pacjent w diagnostyce i leczeniu nowotworów. Warszawa: Rada Języka Polskiego przy Prezydium Polskiej Akademii Nauk. ISBN 8391626814.
 
8.
Haskard Zolnierek K., Dimatteo M. (2009). Physician communication and patient adherence to treatment: A meta-analysis. Medical Care, 8. ISSN 0025-7079.
 
9.
Hołyst B., (2014).Bezpieczeństwo jednostki, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, s. 110–224. ISBN 9788301179809.
 
10.
Hołyst, B. (2012). Suicydologia. Warszawa: LexisNexis. ISBN 9788376206905.
 
11.
Karta Praw Pacjenta (2019) Pobrane z: http://www2.mz.gov.pl/wwwfiles... (dostęp 4.05.2019).
 
12.
Kozłowska K.B. (2010). Wystąpienie Rzecznika Praw Pacjenta do Ministra Zdrowia w sprawie bariery zrozumienia w komunikacji. Pobrano ze strony: http://www.bpp.gov.pl/dok/wyst... (dostęp 4.05.2019).
 
13.
Little P., Everitt H., Williamson I., Warner G., Moore M., Gould C., Ferrier K., Payne S. (2001). Preferences of patients for patientcentredapproach to consultation in primarycare: observationalstudy. British Medical Journal, 322. ISSN 0959-8138.
 
14.
Majer P. (2012). W poszukiwaniu uniwersalnej definicji bezpieczeństwa wewnętrznego. Przegląd Bezpieczeństwa Wewnętrznego nr 7, Pobrano z: www.abw.gov.pl/download/1/1756... (dostęp 30.04.2019).
 
15.
Misztal A. (2013). Wychowanie bez porażek w szkole, za: T: Gordon (2007). Wychowanie bez porażek w szkole. Warszawa: Instytut Wydawniczy PAX. ISBN 9788321117812.
 
16.
Nęcka Z. (1996). Komunikacja międzyludzka. Kraków: Wydawnictwo Profesjonalnej szkoły biznesu.ISBN 838544145X.
 
17.
Neumann M., Scheffer C., Cysarz D., Bovelet M., Tauschel D., Taylor-Swanson L., Edelhaeuser F. (2011). Thermomether of warmth in the patient-provider relationship. Theory-based development of a patient self-report measure and initial validation Using Cognitive interview methodology. Patient Education and Counseling 3. ISSN 0738-3991.
 
18.
Światowa Organizacja Zdrowia, Polskie Towarzystwo Suicydologiczne Zapobieganie samobójstwom. Genewa, Warszawa 2003. Polskie Towarzystwo Suicydologiczne. Pobrane z: http://suicydologia.org/statut... (dostęp 4.05.2019).
 
19.
Szymańska-Świątnicka E., Pietrasińska J. (2012). Komunikacja interpersonalna. Jak porozumiewać się skutecznie?, Cz. 1, Warszawa: Polska Federacja Edukacji w Diabetologii.
 
20.
Tokarczyk R. (2000). Prawa narodzin, życia i śmierci. Kraków: Kantor Wydawniczy Zakamycze. ISBN 8388114778.
 
21.
Ustawa z 6 listopada 2008 r. o prawach pacjenta i Rzecznika Praw Pacjenta (Dz.U. z 2009 r. nr 52, poz. 417 z późn. zm.).
 
22.
Wielki słownik języka polskiego. Pobrane z: https://www.wsjp.pl/ (dostęp 4.05.2019).
 
23.
World Health Organization (2014). Pobrane z: http://www.who.int/.(dostęp 4.05.2019).
 
24.
Wright K., Sparks L., O’Hair H. (2008). Health communication in the 21st century. Malden, Oxford, Carlton: Blackwell Publishing. ISBN 9780470672723.
 
eISSN:2391-789X
ISSN:1734-2031