Instytucja upadłości konsumenckiej w polskim systemie prawnym - najważniejsze zmiany regulacji
 
Więcej
Ukryj
Data publikacji: 23-07-2018
Data nadesłania: 31-05-2018
Data akceptacji: 09-07-2018
 
JoMS 2018;37(2):341–352
SŁOWA KLUCZOWE:
DZIEDZINY:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Cel pracy:
Celem podjętej analizy stało się przedstawienie najważniejszych zmian jakie wprowadzono do regulacji instytucji upadłości konsumenckiej oraz oceny ich skuteczności.

Materiał i metody:
Artykuł został sporządzony przy wykorzystaniu metody formalno-dogmatycznej oraz dogmatyczno-prawnej.

Wyniki:
Nowelizacje w 2014 oraz 2015 roku wprowadziły korzystne zmiany w przepisach regulujących upadłość konsumencką znacznie zwiększając do niej dostęp. Nowelizacje w 2014 oraz 2015 roku wprowadziły korzystne zmiany w przepisach regulujących upadłość konsumencką znacznie zwiększając do niej dostęp. Ustawą z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy – Prawo upadłościowe i naprawcze, ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wprowadzono możliwość złożenia wniosku o ogłoszenie upadłości przy posiadaniu tylko jednego wierzyciela, za cel upadłości konsumenckiej uznano oddłużenie dłużnika, wprowadzono klauzulę względów słuszności oraz względów humanitarnych, tymczasowe pokrycie przez Skarb Państwa kosztów postępowania upadłościowego oraz zrezygnowano z przesłanki „nadzwyczajnych” i „niezależnych okoliczności” dla skutecznego złożenia wniosku o upadłość, wskazując, że przyczyną oddalenia wniosku o ogłoszenie upadłości jest doprowadzenie do niewypłacalności lub zwiększenie jej stopnia umyślnie lub wskutek rażącego niedbalstwa. Rok później ustawą z dnia 15 maja 2015 r. Prawo restrukturyzacyjne wprowadzono wiele nowych zmian, z których za najistotniejsze uważa się zmianę w definicji niewypłacalności oraz umożliwienie składania wniosku o upadłość wierzycielowi.

Wnioski:
Upadłość konsumencka stała się uniwersalnym postępowaniem przeznaczonym dla wszystkich osób fizycznych nie prowadzących działalności gospodarczej.

 
REFERENCJE (13):
1. Adamus, R., Geromin M., Groele, B. (red.). (2017). Upadłość konsumencka. Komentarz, Warszawa: C.H. Beck. ISBN 9788325595319.
2. Geromin, M. (2016). Upadłość konsumencka w świetle zmian wprowadzonych ustawą – Prawo restrukturyzacyjne, „Monitor Prawniczy” nr 4, s. 176-186. ISSN 1230-6509.
3. Hrycaj A. i in. (red.). (2016) .System Prawa Handlowego, t. 6: Prawo restrukturyzacyjne i upadłościowe, Warszawa: C.H. Beck. ISBN 9788325584900.
4. Słaby, T. (2007). Poziom i jakość życia. W: T. Panek (red.), Statystyka społeczna, Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne, s. 99-130. ISBN 9788320817201.
5. Sokal, P. (2009). Postępowanie upadłościowe wobec osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej, „Przegląd Prawa Egzekucyjnego” nr 8, s. 79-111. ISSN 1731-030X.
6. Sprawozdanie MS-S20UN za rok 2015, w zakresie spraw o sygn. GU „of”, to jest o ogłoszenie upadłości konsumenckiej.
7. Świecka, B. (2008). Bankructwa gospodarstw domowych. Perspektywa ekonomiczna i społeczna. Warszawa: Difin. ISBN 9788372519184.
8. Szpringer, W. (2006). Upadłość konsumencka. Inspiracje z rozwiązań światowych oraz rekomendacje dla Polski. Warszawa: CeDeWu. ISBN 9788360089255.
9. Szpringer, W. (2014). Upadłość konsumencka. Warszawa: CeDeWu.
10. Szymańska, A. (2014). Upadłość konsumencka w Polsce na tle doświadczeń innych krajów Unii Europejskiej. Warszawa: Instytut Badań Rynku, Konsumpcji i Koniunktur. ISBN.
11. Uzasadnienie projektu do ustawy o przeciwdziałaniu niewypłacalności osoby fizycznej oraz o upadłości konsumenckiej, grudzień 2003, Druk sejmowy Nr 2668.
12. Zalega, T. (2014). Upadłość konsumencka a zadłużanie się miejskich gospodarstw domowych w Polsce w okresie kryzysu, „Nierówności Społeczne a Wzrost Gospodarczy” nr 38(2), s. 152-167. ISSN 1898-5084.
13. Zimmerman, P. (2012). Prawo upadłościowe i naprawcze. Komentarz, Warszawa: C.H. Beck. ISBN 9788325530914.
eISSN:2391-789X
ISSN:1734-2031