Cel pracy:
Celem artykułu jest analiza organizacyjnych, prawnych i technologicznych uwarunkowań zarządzania incydentami bezpieczeństwa w jednostkach samorządu terytorialnego oraz identyfikacja barier utrudniających skuteczne reagowanie na współczesne zagrożenia

Materiał i metody:
Analiza literatury obejmowała przegląd publikacji naukowych z zakresu bezpieczeństwa informacji, zarządzania kryzysowego, administracji publicznej i cyberbezpieczeństwa, a także dokumentów normatywnych (takich jak ustawa o Krajowym Systemie Cyberbezpieczeństwa, RODO, rozporządzenie KRI) oraz raportów instytucji publicznych – w szczególności kompleksowego raportu Najwyższej Izby Kontroli z 2025 roku dotyczącego stanu zabezpieczenia systemów informatycznych w JST. Analiza ta pozwoliła uchwycić standardy organizacyjne, obowiązujące przepisy oraz istniejące rekomendacje w zakresie reagowania na incydenty, a także zidentyfikować luki i niespójności w obowiązujących rozwiązaniach. Uzupełnieniem tej analizy było zastosowanie metody studium przypadku (case study), w ramach którego przeanalizowano wybrane incydenty bezpieczeństwa, które wystąpiły w różnych jednostkach samorządu w Polsce

Wyniki:
Niezbędne staje się opracowanie procedur i mechanizmów, które umożliwiają szybkie rozpoznanie incydentu, ocenę jego charakteru i skali, a także skuteczną reakcję i usunięcie skutków. Odpowiedzialność za te działania spoczywa w dużej mierze na władzach lokalnych.

Wnioski:
Wnioskiem końcowym jest konieczność traktowania zarządzania incydentami nie jako epizodycznego działania technicznego, lecz jako integralnego komponentu strategii bezpieczeństwa lokalnego. W dobie cyfrowej transformacji i złożonych zagrożeń bezpieczeństwa, kompetentne zarządzanie incydentami staje się podstawowym warunkiem trwałego i skutecznego funkcjonowania administracji samorządowej.