Cel pracy:
Celem niniejszego artykułu jest analiza zjawiska macierzyństwa realizowanego w warunkach izolacji penitencjarnej w kontekście założeń personalistycznej aksjologii resocjalizacji. Jest to analiza szans (potencjał resocjalizacyjny) w kontekście barier (deprywacji) macierzyństwa za kratami.

Materiał i metody:
W niniejszym badaniu zastosowano jakościową metodę badawczą w postaci pogłębionych wywiadów indywidualnych. Założono, iż taki wywiad powinien koncentrować się na emocjach, relacjach rodzinnych, poczuciu odpowiedzialności za popełnione czyny oraz perspektywach na przyszłość po opuszczeniu zakładu karnego. Do badania użyto autorskiego kwestionariusza wywiadu

Wyniki:
Wywiady wskazują bariery i możliwości wspierania macierzyństwa w warunkach izolacji

Wnioski:
1. Należy rozwijać programy penitencjarne wzmacniające kompetencje rodzicielskie osadzonych kobiet, obejmujące wsparcie psychologiczne oraz edukację w zakresie wychowania dziecka i budowania bezpiecznej więzi emocjonalnej. 2. Ważne jest tworzenie rozwiązań sprzyjających utrzymywaniu relacji między matką a dzieckiem, m.in. poprzez częstsze kontakty bezpośrednie, przyjazne przestrzenie spotkań rodzinnych oraz wykorzystanie wideorozmów. 3. Konieczne jest wzmocnienie systemowej współpracy między instytucjami penitencjarnymi a instytucjami wsparcia społecznego, zarówno w trakcie odbywania kary, jak i w procesie przygotowania do powrotu do społeczeństwa. 4. Warto rozwijać szkolenia dla funkcjonariuszy Służby Więziennej i specjalistów pracujących z osadzonymi kobietami, uwzględniające perspektywę personalistyczną i specyfikę pracy z matkami w izolacji. 5. Zasadne jest prowadzenie dalszych badań nad sytuacją osadzonych matek oraz skutecznością programów wspierających ich rolę rodzicielską, co może przyczynić się do doskonalenia praktyki penitencjarnej.