Cel pracy:
Celem artykułu jest analiza długofalowych zmian w jakości życia studentów podczas pandemii COVID-19 oraz po jej zakończeniu, w zakresie edukacji zdalnej, emocji oraz codziennych czynności.

Materiał i metody:
Do pomiaru jakości życia zastosowano The World Health Organization Quality of Life (WHOQOL) – BREFF. Z kolei do pomiaru stosunku do zdalnej edukacji zastosowano Skalę – SZE-13, a do pomiaru doświadczanych emocji i codziennych czynności zastosowano Skalę – EiCz (M. Czechowska-Bieluga, A. Lewicka-Zelent i B. Bilewicz). Zbadano 680 studentów.

Wyniki:
Badania wykazały, że studenci w trakcie pandemii byli skłonni do oceny edukacji zdalnej jako efektywnej. Zmiany emocjonalne były złożone: studenci odczuwali silne obawy o przyszłość i zdrowie w trakcie pandemii, podczas gdy po jej zakończeniu pojawiły się inne trudności, takie jak lęki i depresja, ale także wzrosło poczucie zadowolenia z życia osobistego.

Wnioski:
Wyniki badań wskazują, że mimo upływu trzech lat od pandemii, wprawdzie badani studenci poprawili swoje zdrowie fizyczne, to w innych aspektach, takich jak samopoczucie psychiczne, czy relacje społeczne nie odczuli znaczącej poprawy. Może to oznaczać, że kryzys związany z pandemią nadal ma wpływ na ich psychiczne i społeczne funkcjonowanie, mimo upływu czasu.