Cel pracy:
Celem artykułu jest pogłębiona analiza wybranych modeli zarządzania zespołami rozproszonymi oraz sformułowanie praktycznych rekomendacji wdrożeniowych, które mogą wspierać organizacje w skutecznym implementowaniu pracy hybrydowej.

Materiał i metody:
Podstawą opracowania jest przegląd literatury krajowej i zagranicznej, uzupełniony analizą porównawczą modeli zarządzania zespołami rozproszonymi oraz wnioskami wynikającymi z raportów renomowanych firm konsultingowych.

Wyniki:
Przeprowadzona analiza dowodzi, że skuteczne wdrożenie pracy hybrydowej wymaga przyjęcia kompleksowego i systemowego podejścia, które integruje trzy kluczowe wymiary: technologiczny, organizacyjny oraz społeczny. Uzyskane wyniki wskazują równocześnie na występowanie istotnych wyzwań i zagrożeń związanych z funkcjonowaniem pracy hybrydowej, w tym na ryzyko erozji kultury organizacyjnej, osłabienia spójności zespołowej oraz poczucia marginalizacji pracowników pracujących zdalnie.

Wnioski:
Podkreślono, że praca hybrydowa przestała być rozwiązaniem o charakterze doraźnym i stała się trwałym oraz strategicznym elementem współczesnego modelu zarządzania organizacjami. Analizowane modele, takie jak REALM i ROWE, eksponują fundamentalną rolę elastyczności i zaufania w kreowaniu efektywnego środowiska pracy hybrydowej. Rekomendacje wdrożeniowe wskazują natomiast na konieczność etapowego oraz systemowego podejścia do implementacji tego modelu.