Cel pracy:
Celem niniejszego opracowania była próba znalezienia odpowiedzi na pytanie, czy polskie regulacje dotyczące mediacji administracyjnych przyczyniają się do częstego jej wykorzystania na etapie postępowania wyjaśniającego i sądowego. W artykule szukano też odpowiedzi na pytanie, czy ugoda pozasądowa jest pożądaną metodą zakończenia sprawy administracyjnej. Przedmiotowe opracowanie ma również na celu znalezienie odpowiedzi na pytanie, czy mediacja zwiększa wpływ strony na kształtowanie rozstrzygnięcia względem spraw nie kierowanych do mediacji oraz czy w sprawach objętych mediacją maleje ryzyko nałożenia sankcji i prowadzenia egzekucji w porównaniu do spraw nie kierowanych do mediacji.

Materiał i metody:
W artykule zastosowano metodę naukową dogmatyczno-prawną (formalno-doktrynalną) oraz analityczno-syntetyczną. Przeprowadzono wnikliwą analizę literatury przedmiotu oraz orzecznictwa sądowego. Badanie miło charakter jakościowy i normatywny. Zastosowana metoda badawcza pozwala ukazać różne perspektywy naukowe oraz wskazuje ramy prawne problematyki mediacyjnej i ocenę ich zgodności z celami ustawodawcy.

Wyniki:
Wskazano przede wszystkim, że mediacja może uelastycznić sposoby ustalania realizacji decyzji i tym samym skutkować dla strony uniknięciem sankcji i egzekucji, zaś dla organu jest możliwością efektywnego egzekwowania decyzji, zmniejszeniem obciążenia administracyjnego i podniesieniem jakości i akceptacji decyzji administracyjnych. Podkreślono, że mediacja uwzględnia potrzeby i interesy strony i organu, jednocześnie prowadząc do budowania zaufania obywateli do administracji.

Wnioski:
Mediacja dla obu uczestników procesu skraca czas postępowania, zmniejsza koszty, zwiększa efektywność egzekwowania decyzji, odbywa się w atmosferze poufności i buduje zaufanie do administracji.