Artykuł koncentruje się na analizie definicji handlu ludźmi w polskim porządku prawnym oraz ustawowych znamionach przestępstwa określonego w art. 189a k.k. Uwypuklono w nim znaczenie wprowadzenia legalnej definicji handlu ludźmi i niewolnictwa oraz umiejscowienia tego przestępstwa w rozdziale przeciwko wolności, co w istotny sposób uporządkowało wcześniejsze wątpliwości interpretacyjne i znalazło odzwierciedlenie w praktyce orzeczniczej. Jednocześnie wskazano na brak definicji legalnych pojęć „handel niewolnikami” i „praca przymusowa”, czy też utrzymywanie art. 8 w przepisach wprowadzających kodeks karny. Autor postuluje otwarcie katalogu zachowań składających się na handel ludźmi w art. 189a k.k., tak aby możliwe było objęcie penalizacją nowych form eksploatacji, powstających m.in. w związku z rozwojem technologii, a także rozszerzenie odpowiedzialności karnej na sprawców działających z zamiarem ewentualnym. Przeprowadzona analiza doprowadziła do wniosku, że precyzyjne ukształtowanie definicji w art. 115 § 22 k.k. oraz znamion czynu zabronionego w art. 189a k.k. ma kluczowe znaczenie dla spójności systemu prawa oraz skuteczności przeciwdziałania handlowi ludźmi w świetle standardów prawa międzynarodowego i unijnego.