Rola zasobów ludzkich w strategicznym zarządzaniu organizacją
 
Więcej
Ukryj
1
Wyższa Szkoła Gospodarki Euroregionalnej im. Alcide De Gasperi w Józefowie
Data publikacji: 31-03-2017
 
JoMS 2017;32(1):305–317
SŁOWA KLUCZOWE:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Natura ludzka jest podstawowym elementem skomplikowanych systemów spo- łecznych. Doświadczenie, normy, przyzwyczajenia stanowią podstawę egzystencji organizacji. Obowiązujące procedury mogą być korygowane przez cechy człowieka, które mają wpływ na podporządkowanie struktur formalnych. Właściwe działania powinny być skoncentrowane na odpowiednich relacjach interpersonalnych. Postęp cywilizacyjny ma wpływ na problemy związane z zarządzaniem zasobami ludzkimi. Koncentruje się on na innowacyjności i przedsiębiorczości człowieka. Przyszłość wymusza nieustanne działania w zakresie kreatywności w dostosowaniu do istniejących struktur organizacyjnych. Konstruowanie form wzrostu organizacji jest uzupełnieniem strategicznego zarządzania zasobami ludzkimi. Decyduje ona o przebiegu takich funkcji i działań zarządzania, jak planowanie, inspirowanie, informowanie, kontrolowanie i wiele innych. Czym jest strategiczne zarządzanie zasobami ludzkimi? To schemat postępowania dla osiągnięcia celów organizacji. Polega na formułowaniu skutecznych strategii. W Polsce wiele firm ciągle poszukuje własnej tożsamości. Wykorzystują one do- świadczenia sprawdzonych modeli postępowania. Organizacja musi wybrać ten model strategii, który będzie najlepszy i przyniesie oczekiwane efekty
 
REFERENCJE (15):
1. Domański, Z. (2014). Zarządzanie wiedzą w organizacji, „Journal of Modern Science” Nr 3/22. ISSN 1734-2031.
2. Edvison, L., Malome, M.S. (2001). Kapitał intelektualny, Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN. ISBN 83-01-13509-3.
3. Hendry, Ch. (1995). Human resource management. A strategic approach to employment, Butterworth Company Minneapolis-St. Paul .
4. Lipka, A. (2000). Strategie personalne firmy, Kraków: PSB. ISBN 83-7230-037-2.
5. Lundy, O., Cowling, A. (2000). Strategiczne zarządzanie zasobami ludzkimi, Kraków: Oficyna Ekonomiczna. ISBN 83-88597-10-8.
6. Mello, J.A. (2002). Strategic Human Resource Management, South Western College Publishing Cincinati Ohio . ISBN 9781285426792.
7. Obłój, K. (2002). Tworzywo skutecznych strategii, Warszawa: Polskie Wydawnictwo Ekonomiczne. ISBN 832081412X.
8. Pocztowski, A. (2008). Zarządzanie zasobami ludzkimi, Warszawa: PWN. ISBN 83-208-1662-9.
9. Purcell, J. (2001). The meaning of strategy in human resource management. W: Human Resource Menagement A Critical Text, Thomson Learnig London . ISBN 978-1861526052.
10. Szejniuk, A. (2015). Controlling personalny w procesie zarządzania zasobami ludzkimi, „Journal of Modern Science” Nr 2/25. ISSN 1734-2031.
11. Szejniuk, A. (2014). Równowaga – praca – życie osobiste, „Journal of Modern Science” Nr 2/21. ISSN 1734-2031.
12. Szejniuk, A. (2016). Wiedza postawą funkcjonowania organizacji w kontekście dobrych praktyk, „Journal of Modern Science” Nr 4/34, s. 201.
13. Ulrich, D. (1997). Human resource champions, Harvard Busines School Press, Boston, Mass . ISSN 0017-8012.
14. Urlich, D. (1998). A new mandate for human resource, „Harvard Business Review” January –Ferbury . ISSN 0017-8012.
15. Wawrzyniak, B. (2001). Od koncepcji do praktyki zarządzania wiedzą w przedsiębiorstwie. W: Zarządzanie wiedzą w przedsiębiorstwie. Materiały konferencyjne PPPK Warszawa .

eISSN:2391-789X
ISSN:1734-2031