Praktyka orzecznicza organów dyscyplinarnych dotycząca przestrzegania reguł deontologicznych obejmujących stosunki adwokata z klientem odnoszące się do biegu jego sprawy
 
Więcej
Ukryj
1
Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
AUTOR DO KORESPONDENCJI
Agata Hiacynta Tarnacka   

Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
Data publikacji: 04-02-2019
Data nadesłania: 11-06-2018
Data ostatniej rewizji: 28-12-2018
Data akceptacji: 28-12-2018
 
JoMS 2018;39(4):153–168
SŁOWA KLUCZOWE
DZIEDZINY
STRESZCZENIE ARTYKUŁU
Cel pracy:
Za cel rozważań postanowiono analizę reguł etycznych i odnoszących się do nich orzeczeń wybranych, uprawnionych organów Wyższej Komisji Dyscyplinarnej oraz Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury , bowiem deontologiczne reguły postępowania stanowią jedno z najistotniejszych zagadnień etyki prawniczej.

Materiał i metody:
Artykuł zatytułowany „Praktyka orzecznicza organów dyscyplinarnych dotycząca przestrzegania reguł deontologicznych obejmujących stosunki adwokata z klientem odnoszące się do biegu jego sprawy” został sporządzony przy wykorzystaniu metody formalno-dogmatycznej oraz dogmatyczno-prawnej, z elementami metody historyczno-prawnej.

Wyniki:
W wyrokach Wyższej Komisji Dyscyplinarnej i Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury, przypadki łamania Kodeksu etyki adwokata, bądź też jego ignorowania są ostro potępiane i nie znajdują żadnego usprawiedliwienia. Orzecznictwo Sądu Najwyższego potwierdza wagę moralnego postępowania prawników.

Wnioski:
Adwokat to zawód zaufania publicznego, który wymaga od nie tylko posiadania profesjonalnej wiedzy, ale także – a może przede wszystkim – pewnego poziomu etycznego przy wykonywaniu swych zadań. Ten element jawi się jako niezbędny również w wyrokach Wyższej Komisji Dyscyplinarnej i Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury, gdzie przypadki jego braku albo też zignorowania są ostro potępiane i nie znajdują żadnego usprawiedliwienia. Być adwokatem, oznacza nie tylko bycie wykształconym prawnikiem, ale także bycie ukształtowanym moralnie człowiekiem, bowiem jak powiedział prof. Czesław Znamierowski: „adwokat spełniający wysoką funkcję społeczną z doniosłymi dla życia skutkami, winien stać na bardzo wysokim poziomie intelektualnym i odznaczać się wielkim dostojeństwem duszy".

 
REFERENCJE (19)
1.
Bergier W., Jacyna J. (2015). Etyka zawodu adwokata. Regulamin wykonywania zawodu adwokata. Komentarz praktyczny, orzecznictwo, wzory i kazusy, Warszawa: C.H. Beck. ISBN: 9788381284684.
 
2.
Dębiński A. (2007). Rzymskie prawo prywatne, Warszawa: LexisNexis. ISBN: 9788381076937.
 
3.
Izdebski H., Skuczyński P. (red.) (2006). Etyka zawodów prawniczych, Warszawa: LexisNexis. ISBN: 8373345299.
 
4.
Jacyszyn J. (2004). Wykonywanie wolnych zawodów w Polsce, Warszawa: LexisNexis. ISBN: 8373342869.
 
5.
Korczyńska K., Baszuk R. (2015). Etyka adwokacka. Wybór orzeczeń Wyższego Sądu Dyscyplinarnego Adwokatury, Warszawa: C.H. Beck. ISBN: 9788325582012.
 
6.
Krzemiński Z. (2003). Etyka adwokacka. Teksty, orzecznictwo, komentarz, Kraków: Wolters Kluwer. ISBN: 9788326418556.
 
7.
Krzemiński Z. (1994). Kodeks etyki adwokackiej: komentarz, Warszawa: Kamino. ISBN: 8386072040.
 
8.
Miziński A. G. (2012). Adwokat kościelny w aktualnych przepisach prawa kanonicznego, „Teka Kom. Praw. - OL PAN”, ss. 102-121. ISSN 1899-7694.
 
9.
Redzik A.. (2008). Szkic o dziejach adwokatury polskiej, „Palestra” nr 11-12, ss. 13-21. ISSN 0031-0344.
 
10.
B. Sitek. (2009). Crimen praevaricationis. Remarks about barristers moral qualifications on the background of the corruptible figure of the barrister in the Ancient Rome, “Tradizione-Romana” nr 8, http://www.dirittoestoria.it/8... [dostęp: 29.11.2018].
 
11.
Skuczyński P. (2016). Etyka adwokatów i radców prawnych, Warszawa: C.H. Beck. ISBN: 9788325584054.
 
12.
Skuczyński P. (2010). Status etyki prawniczej, Warszawa: LexisNexis. ISBN 9788376203874.
 
13.
Sondel J. (2003). Słownik łacińsko-polski dla prawników i historyków, Kraków: Universitas. ISBN: 8324200053.
 
14.
Tokarczyk R. (2009). Etyka prawnicza, Warszawa: Wolters Kluwer. ISBN: 8373345701.
 
15.
Tokarczyk R. (2003/2004). Próba określenia przedmiotu etyki adwokata, „Annales Universitatis Mariae Curie-Skłodowska. Sectio G” vol. 50/51, ss. 225-252. ISSN: 0458-4317.
 
16.
Tokarczyk R. (2009). Przykazania etyki prawniczej. Księga myśli, norm i rycin, Warszawa: Wolters Kluwer. ISBN: 9788376016078.
 
17.
Waśkowski E. (1986). Zasady etyki adwokackiej, „Palestra” z. 11. ISSN 0031-0344.
 
18.
Wołodkiewicz W. (2003). Czy prawo rzymskie przestało istnieć?, Kraków: Zakamycze. ISBN: 8373331654.
 
19.
Zirk-Sadowski M. (2002). Uczestniczenie prawników w kulturze, „Państwo i Prawo” nr 9. ISSN: 0031-0980.
 
eISSN:2391-789X
ISSN:1734-2031