PL EN
The football player’s (athlete) right to defence in the light of FIFA and PZPN (the Polish Football Association) regulations
 
More details
Hide details
1
Wyższa Szkoła Gospodarki Euroregionalnej im. Alcide De Gasperi w Józefowie
Publication date: 2017-11-16
 
JoMS 2017;34(3):91–104
 
KEYWORDS
ABSTRACT
The right to defence is one of the fundamental human rights. It is implemented in the situation of being accused in the front of court and in the front of disciplinary committee in connection with the specific occupations or sport activities. The human right to defence had been defined in the documents of international law on human rights. Consequently, it is reflected in the Constitution of the Republic of Poland. The subject of study is the football player’s right to defence. The basic regulations of sports law, and consequently of disciplinary proceedings in football is the Act on sport, the statutes of PZPN and finally disciplinary regulations of PZPN. The Statutory regulations are synchronized with the FIFA regulations. The right of the accused football player is materialized in the opportunity of active participation in the proceedings from its beginning, and it is already at the stage of case examination by the disciplinary prosecutor. The player has the right to access the case file, to indicate the personal and material evidence of his innocence, and finally, he may appoint the legal representative or demand the establishment of the legal representation from office. Two stages of the disciplinary proceedings are an important element of the player’s defence. The draft of amendment of the Act on sport and the introduction to this Act the Court of Arbitration and the possibility of bringing an appeal to the Supreme Court should be assessed positively.
 
REFERENCES (13)
1.
Banaszak, B. (2012). Konstytucja Rzeczpospolitej Polskiej. Komentarz, wyd. 2, Warszawa: Wydawnictwo C. H. Beck. ISBN 9788325540951.
 
2.
Bentkowski, S. (2012). Uwarunkowania funkcjonowania administracji publicznej, „Journal of Modern Science” nr 4/14, Józefów: Wydawnictwo WSGE, s. 415–432.
 
3.
Dajczak, W., Giaro, T., Longchamps de Berie, F. (2013). Warsztaty prawnicze. Prawo rzymskie, Bielsko-Biała: Wydawnictwo Od.Nowa. ISBN 9788364427008.
 
4.
Fundowicz, S. (2013). Prawo sportowe, Warszawa: Wolters Kluwer Polska. ISBN 9788326442384.
 
5.
Gniatkowski, M. (2004). Odpowiedzialność dyscyplinarna w sporcie – kary dyscyplinarne i ich charakter prawny, „Studia Prawnicze”, nr 2(160), s. 110–137.
 
6.
Grzegorczyk, T., Tylman, J. (2003). Polskie postępowanie karne, wyd. IV, Warszawa: Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis. ISBN 8373342184.
 
7.
Jóźwiak, P. (2013). Odpowiedzialność dyscyplinarna w sporcie, Poznań. Praca doktorska. Nie została opublikowana.
 
8.
Kruszyński, P (1983). Zasada domniemania niewinności w polskim procesie karnym, Warszawa: Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego.
 
9.
Rossi, R. (1972). Observaciones sobre la figura del abogado en derecho Romano, [w:] Studi in onore di Giuseppe Grosso, Torino, s. 269 i n.
 
10.
Sitek, B. (2003). Proces świętego Pawła. Przyczynek do studiów nad rzymskim procesem karnym na pograniczu, [w:] Wielokulturowość polskiego pogranicza. Ludzie – idee – prawo, [w:] A. Lityński, P. Fiedorczyk (red.), Materiały ze Zjazdu Katedr Historycznoprawnych, Augustów, 15–18 września 2002 r., Białystok: Wydawnictwo Uniwersytetu w Białymstoku, s. 163–177. ISBN 8389031566.
 
11.
Sitek, M. (2014). Human rights versus a football player’s rights, [w:] M. Sitek, G. Dammacco, M. Wójcicka (red.), Human rights between war and peace, vol. I i II, Olsztyn: Faculty of Law and Administration University of Warmia and Mazury, s. 88–99. ISBN 9788362383542.
 
12.
Szafrańska, E., Szafrański, J. (2013). Odpowiedzialność nieletnich w świetle prawa karnego, „Journal of Modern Science” nr 3/18, Józefów: Wydawnictwo WSGE, s. 175–189.
 
13.
Wach, A. (2005). Alternatywne formy rozwiązywania sporów sądowych, Warszawa.
 
eISSN:2391-789X
ISSN:1734-2031