PL EN
Online psychological and pedagogical counseling - development perspectives
 
 
 
More details
Hide details
1
Wyższa Szkoła Gospodarki Euroregionalnej im. A. de Gasperi w Józefowie
CORRESPONDING AUTHOR
Ewa Lubina   

Wyższa Szkoła Gospodarki Euroregionalnej im. A. de Gasperi w Józefowie
Submission date: 2021-06-01
Final revision date: 2022-04-25
Acceptance date: 2022-05-06
Publication date: 2022-07-31
 
JoMS 2022;48(1):81–96
 
KEYWORDS
TOPICS
ABSTRACT
Objectives:
Online counseling is an integral part of traditional counseling. It never broke away from its roots, nor became independent. It is an enrichment of the possibility of helping other people in other than traditional conditions and in a way that takes into account the needs and habits of modern society. The aim of the study is to investigate how online counseling can be used in the conditions of crisis changes.

Material and methods:
In order to achieve this goal, the technical possibilities and social readiness for this type of assistance were analyzed. The review and analysis of experiences in the field of online counseling and support was used to assess the possibilities of developing these forms of supporting society in the time of the pandemic crisis

Results:
Especially in the last two socially difficult years, the demand for remote psychological counseling and help has increased. The ability to support children and adults via the Internet has also increased significantly.

Conclusions:
The competences of educators, psychologists and social workers should be developed so that they can properly use the potential of online guidance.

 
REFERENCES (19)
1.
Banaszak, A. (2014). Model rodzin według nauki Kościoła Katolickiego gwarantem zapewnienia bezpieczeństwa społecznego. Journal of Modern Science t. 2/2014/21. Józefów: Wydawnictwo WSGE.
 
2.
Bobryk, J. (2004). Świadomość człowieka w epoce mediów elektronicznych. Warszawa: Polskie Towarzystwo Semiotyczne.
 
3.
Choobineh, H., Noorbala, A. A., Bagheri-Yazdi, S. A., Bolhari, J., Golmakani, M. M., Haghani, E. (2021). Effectiveness of Online Stress Management Intervention on Mental Health Status of Municipality Employees with COVID-19, Journal of Education Community Health. 2021;8: s. 209-214.
 
4.
Dróżdż, M. (2010). Komunikowanie medialne jako manifestacja osoby, w: DANCÁK P., Hruska D., Rembierz M., Soltes R., Personalismus a sucasnost. Prešov: Prešovska univerzita v Prešove.
 
5.
Dziedzic, B. (2005). Konstruowanie i rozumienie znaczeń w komunikowaniu mediowanym komputerowo. Toruń: Wydawnictwo Adam Marszałek.
 
6.
Hilus A. (2020). Wyzwania dla ośrodków pomocy społecznej w trakcie pandemii COVID-19, w: Pikuła N.G., Grewiński M., Zdebska E., Glac W. Wybrane krajowe i międzynarodowe aspekty polityki społecznej w czasie pandemii korona wirusa, Kraków: Wydawnictwo Scriptum.
 
7.
Krajewska, A. (2014). Skutki bezrobocia i ubóstwa w życiu rodzin. Journal of Modern Science, t. 2/2014/21, s. 61–76. Józefów: Wydawnictwo WSGE.
 
8.
Kukla, D., Kurek, K. (2009). Doradztwo w ponowoczesnym społeczeństwie ryzyka. In: Kukla D. (red.), Wielowymiarowość poradnictwa w życiu człowieka. Wybrane obszary. Warszawa: Oficyna Wydawnicza.
 
9.
Lubina, E. (2012). Wsparcie społeczne w sieci internetowej dla dzieci i młodzieży z problemami – mediatyzacja pomocy psychopedagogicznej. Journal of Modern Science, T. 1/6/12, Józefów: Wydawnictwo WSGE.
 
10.
Maritain, J. (1993). Od filozofii człowieka do filozofii wychowania, w: Adamski F., Człowiek, wychowanie, kultura. Wybór tekstów. Kraków: WAM.
 
11.
Navarro, P, Sheffield, J, Edirippulige, S, Bambling, M. (2020). Exploring Mental Health Professionals’ Perspectives of Text-Based Online Counseling Effectiveness With Young People: Mixed Methods Pilot Study. JMIR Mental Health 2020;7(1).
 
12.
Ricoeur, P. (2010). Kryzys–zjawisko swoiście nowoczesne. O kryzysie, w: Michalski K. (red.), Rozmowy w Castel Gandolfo. T. 1.. Kraków: Znak.
 
13.
Skowroński, D. P., Waszyńska ,K. Poradnictwo online jako alternatywna forma pomocy psychopedagogicznej i terapeutycznej, w: Piorunek, M., (red.), Dymensje poradnictwa i wsparcia społecznego w perspektywie interdyscyplinarnej. Poznań: Wydawnictwo Naukowe UAM.
 
14.
Stasiak, M. K. (2009). Podmiotowy model pracy socjalnej. Łódź: Wydawnictwo Akademii Humanistyczno-Ekonomicznej.
 
15.
Straś-Romanowska, M. (1994). Problem podmiotowości w wychowaniu na tle personalistycznej wizji człowieka, w: Reut M. (red.), Człowiek, kultura, edukacja, t. 1. Wrocław: Oficyna Wydawnicza Politechniki Wrocławskiej.
 
16.
Straś-Romanowska, M., Frąckowiak T. (2008). Rola relacji międzyludzkich w budowaniu jakości życia osób niepełnosprawnych (perspektywa personalistyczno-egzystencjalna), w: Patkiewicz, J. (red.), Rola więzi w rozwoju dzieci i młodzieży niepełnosprawnej. Wrocław: PTWK.
 
17.
Wadowski J. (2011). Filozofia dialogu a digitalizacja. Dialog człowieka w sieci cyberistnienia. In: Zachariasz, A. L. (red.), Człowiek i jego pojęcie. Rzeszów: Uniwersytet Rzeszowski.
 
18.
Wojtyła, K. (2009). Człowiek jest osobą, w: Wojtyła, K. Aby Chrystus się nami posługiwał. Kraków: Znak.
 
19.
Wojtyła, K. (2000). Osoba i czyn oraz inne studia antropologiczne. Lublin: TN KUL.
 
eISSN:2391-789X
ISSN:1734-2031