Theoretical Aspects of Studies on School Failures
 
More details
Hide details
1
Wyższa Szkoła Gospodarki Euroregionalnej im. Alcie De Gasperi w Józefowie
Publish date: 2018-06-30
 
JoMS 2013;19(4):65–80
KEYWORDS
ABSTRACT
As the educational phenomenon the school failures have been accompanying students right from the moment when the school was established as an educational institution. In the Polish pedagogical literature the first attempts of description of this phenomenon are found in works of Helena Radlińska et al. who described reasons of the school successes and failures. It is from that moment on when we can see the scientific character of these issues. The next decades (till the end of the twentieth century) proved that the phenomenon of school failures, even though not named, remained “pedagogical problem number one” of the Polish and world educational system. It is a universal issue which appears in every country of a global character. This paper is meant to present the theoretical aspects of the school failure phenomenon. It recalls the terminological findings, and works out classifications.
 
REFERENCES (22)
1.
A lutte contre l’échec scolaire (1994), Bruxelles-Luxembourg.
 
2.
Bandura, L. (1968). Trudności w procesie uczenia się, PZWS, Warszawa.
 
3.
Bogdanowicz, M. (1997) Integracja percepcyjno-motoryczna. Teoriadiagnoza-terapia. CMP P-P, Warszawa.
 
4.
Delors, J. (1998). Edukacja. W niej jest ukryty skarb. Stowarzyszenie Oświatowców Polskich, Wydawnictwo UNESCO, Warszawa.
 
5.
Gurycka, A. (1990). Błąd w wychowaniu. WSiP, Warszawa.
 
6.
Jas, M. Jarosińska, M. (2010). Specjalne potrzeby edukacyjne dzieci i młodzieży:prawne ABC dyrektora przedszkola, szkoły i placówki. MinisterstwoEdukacji Narodowej, Warszawa.
 
7.
Karpińska, A. (1999). Drugoroczność. Pedagogiczne wyzwanie dla współczesności.Trans Humana, Białystok.
 
8.
Kojs, W, (1998). Wokół pojęcia niepowodzeń szkolnych, [w:] Łysek J. (red.) Niepowodzenia szkolne, Oficyna Impuls, Kraków.
 
9.
Konopnicki, J. (1961). Problem opóźnienia w nauce szkolnej. Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Warszawa.
 
10.
Konopnicki, J. (1966). Powodzenia i niepowodzenia szkolne. PWN, Wrocław-Warszawa.
 
11.
Kowolik P., (1998). Niektóre zabiegi profilaktyczno-terapeutyczne szkoły w stosunku do uczniów mających trudności w nauce, [w:] Łysek J. (red.) Niepowodzenia szkolne, Oficyna Impuls, Kraków.
 
12.
Kupisiewicz, Cz. (1965). Niepowodzenia dydaktyczne. Przyczyny oraz niektóre środki zaradcze. PZWS, Warszawa.
 
13.
Kupisiewicz, Cz. (1977). Podstawy dydaktyki ogólnej. PWN, Warszawa.
 
14.
Kupisiewicz Cz., (2005) Podstawy dydaktyki. WSiP, Warszawa.
 
15.
Łuczak, B. (2000). Niepowodzenia w nauce. Oficyna Wydawnicza, Poznań.
 
16.
Łysek, J. (red.) (1998). Niepowodzenia szkolne, Oficyna Impuls, Kraków.
 
17.
Okoń, W. (2003). Wprowadzenie do dydaktyki ogólnej, Wydawnictwo Akademickie Żak Warszawa.
 
18.
Pauli, L., Brimer, M.A., (1971). Le déperdition scolaire: un problème mondiale. Bureau International d’ Education, Paris-Genève.
 
19.
Radlińska, H. (red.) (1937). Społeczne przyczyny powodzeń i niepowodzeń szkolnych. Nasza Księgarnia, Warszawa.
 
20.
Sillamy, N. (1994). Słownik psychologii, Wydawnictwo Książnica, Poznań.
 
21.
Spionek, H. (1973). Zaburzenia rozwojowe uczniów a niepowodzenia szkolne PWN, Warszawa.
 
22.
Włodarski, Z. Matczak A. (1996) Wprowadzenie do psychologii. WSiP Warszawa.
 
eISSN:2391-789X
ISSN:1734-2031