76,07
ICV
9
MNiSW
 
 

Początki i rozwój Animacji Społeczno-Kulturalnej w Polsce.

 
1
Uniwersytet Kazimierza Wielkiego
JoMS 2017;35(4):51–64
Data publikacji: 27-01-2018
Data nadesłania: 14-09-2017
Data ostatniej rewizji: 21-12-2017
Data akceptacji: 16-01-2018
SŁOWA KLUCZOWE:
DZIEDZINY:
STRESZCZENIE ARTYKUŁU:
Cel pracy:
Celem pracy jest zapoznanie czytelnika z problematyką animacji społeczno-kulturowej. Rozwoju tego typu działalności pedagogicznej zwłaszcza, jako właściwej dla pedagogiki społecznej ale na tle rozwoju refleksji nad działalnością wychowawczą w obrębie kultury.

Materiał i metody:
Artykuł oparty jest na materiałach źródłowych - archiwalnych oraz współczesnym dorobku tego nurtu w myśli pedagogicznej. Metodą zaś pracy jest analiza krytyczna tekstów - analiza hermeneutyczna, ale również analiza kontekstu historycznego.

Wyniki:
Dokonana analiza pokazała, jaka jest specyfika działalności animacyjno-kulturowej na tle szerokiego nurtu edukacji kulturowej ze szczególnym uwzględnieniem pedagogiki społecznej i jej specyfiki.

Wnioski:
Animację społeczno-kulturową można "czytać" na drodze rozpoznania dwóch tradycji - pedagogiki kultury, jak również pedagogiki społecznej - są to jednocześnie dwie różne drogi rozwoju tej koncepcji. Drogi te jednak w jakimś stopniu się uzupełniają.

AUTOR DO KORESPONDENCJI:
Mariusz Cichosz   
Uniwersytet Kazimierza Wielkiego, Smukalska 69, 85-565 Bydgoszcz, Polska
 
REFERENCJE (20):
1. Badura J., Czerniawska O. (1979). Instytucje i placówki kulturalno-wychowawcze. Warszawa.
2. Borowski T., Daszyńska-Golińska Z., Dziubińska J., Gargasa Z., Heilperna M., Kruszewska Z., Krzywicki L., Orsetti M., Orsza H., Posner S., Stępowski M., Szydłowski T., Weychert-Szymanowska Wł. (1913). Praca oświatowa, jej zadania, metody, organizacja. Michał Arct. Kraków.
3. Cichosz M. (2004). Polska pedagogika w latach 1945-2003. Wydawnictwo Adam Marszałek. Tom II Toruń. ISBN 8373228209.
4. Dobrzyński K. (1975).Wychowanie w działalności kulturalno-oświatowej. Instytut Wydawniczy CRZZ. Warszawa.
5. Dyczewski L. (1995) Kultura polska w procesie przemian. Towarzystwo Naukowe Katolickiego Uniwersytety Lubelskiego. Lublin, ISBN 8385291636.
6. Dzierżymir J., Kargul J.,Kowalski F., Przyszczypkowskai K. (1985). Podstawy działalności kulturalno-oświatowej. Centralny Ośrodek Metodyki Upowszechniania Kultury. Warszawa.
7. Jankowski D. (1977). Dom kultury. Centralny Ośrodek Metodyki Upowszechniania Kultury. Warszawa. ISBN 9788320904802.
8. Jedlewska B. (1999). Animatorzy kultury wobec wyzwań edukacyjnych. Wydawnictwo UMCS. Lublin. ISBN 9788322714669.
9. Kałużny Cz. (1973). Zasady, metody, formy działalności kulturalno-oświatowej. Instytut Wydawniczy CRZZ. Warszawa.
10. Kargul J. (1976). Pracownik kulturalno-oświatowy. Instytut Wydawniczy CRZZ. Warszawa. ISBN 9788362015313.
11. Konewka A., Korniłowicz K. (1929). Przewodnik oświaty dorosłych (1928). Wydawnictwo Federacji Oświatowej Organizacji Społecznych. Warszawa.
12. Kopczyńska M. (1993). Animacja społeczno-kulturalna. Centrum Animacji Kulturalnej. Warszawa. ISBN 8370101097.
13. Korniłowicz K. (1976). Pomoc społeczno-kulturalna dla młodzieży pracującej i dorosłych. Wybór Pism. Wstęp, wybór i opracowanie Olga Czerniawska. Ossolineum. Wrocław-Warszawa-Kraków.
14. Olszewski H.(1965). Organizacja pracy kulturalno-oświatowej. Instytut Wydawniczy CRZZ. Warszawa.
15. Radlińska H. (1925). Studium pracy kulturalnej. Nasza Księgarnia. Warszawa.
16. Radlińska H. (1935). Stosunek wychowawcy do środowiska społecznego. Szkice z pedagogiki społecznej. Nasza Księgarnia. Warszawa.
17. Radlińska H. (1947). Oświata dorosłych. Ludowy Instytut Oświaty i Kultury. Warszawa.
18. Radlińska H. (1979). Oświata i kultura wsi polskiej. Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza. Warszawa.
19. Theiss W. Edukacja środowiskowa. Zarys problematyki, [conf:] „Problemy Opiekuńczo-Wychowawcze”, 1996 nr 10. ISSN 0552-2188.
20. Zierkiewicz E. (2006) Tworzyć, zmieniać, aktywizować. Mar-Mar. Wrocław. ISBN 9788387196974.
eISSN:2391-789X
ISSN:1734-2031